Muhsin Yazıcıoğlu'nun Ardından...

Bir ölüm insanları bu kadar mı derinden etkiler? Bir ölüm insana bu kadar mı yakışır? Meleklerin kefenlediği güzel insan; Ölümünün ardından bu kadar yaşlı gözler bırakacağın aklına gelir miydi hiç? Ve o akıtılan gözyaşlarının kaynağının Allah aşkı olduğunu ve buna vesile olabileceğini düşünebilir miydin? Hayattayken çektiğin sıkıntılara sabredip ümit var olan sen öyle hüzünlendirdin ki bizleri. Seni her görüşümüzde, o anlamlı şiirini her dinleyişimizde ve seninle ilgili yazıları her okuyuşumuzda gözlerimiz yaşla doluyor. O yaşlar akarken şehadete doğru koşan insanların ardından ağlamak nasıl oluyorsa işte öyle ağlıyoruz. Rabbimizin sevgili kullarının ardından nasıl ağlıyorsak öyle ağlıyoruz. Peygamber (s.a.v.)’e kavuştuğunu düşündüğümüz kişilerin ardından nasıl ağlıyorsak öyle ağlıyoruz. Kısacası, Allah için ağlamak nasıl oluyorsa senin ardından da öyle ağlıyoruz.

Hani Allah’ın sevgili kulları vardır da yaşarken kimse onların farkında değildir; ancak öldüklerinde ortaya çıkar ne denli Allah’a yakın oldukları. Böyle bir insanı kaybetmek ve Rabbine kavuşmasına şahit olmak ne denli hüzün ve mutluluk gözyaşları akıttıtıyorsa insana, işte senin ardından akıttığımız gözyaşları da bu duygularla akıyor. Gözyaşlarının ardından Allah aşkıyla doluyor kalbimiz ve sanki oradaki bütün kirleri temizliyor..Tıpkı kar tanelerinin senin üzerindekileri temizlediği gibi..

Rabbim de senin günahlarını temizlesin inşallah...

Çektiğin sıkıntıları günahlarına kefaret saysın inşallah...

Ve her kar tanesini bir meleğine verip seni meleklerine kefenletti inşallah...

Makamın cennet olsun inşallah...

O güzel şiirini de paylaşıyorum:

ÜŞÜYORUM

Bir coşku var içimde bugün kıpır kıpır
Uzak çok uzak bir yerleri özlüyorum
Gözlerim parke parke taş duvarlarda
Açılıyor hayal pencerelerim
Hafif bir rüzgar gibi, süzülüyorum
Kekik kokulu koyaklardan aşarak
Güvercinler ülkesinde dolaşıyor
Bir çeşme başı arıyorum
Yarpuzlar arasında kendimi bırakıp
Mis gibi nane kokuları arasında
Ruhumu dinlemek istiyorum
Zikre dalmış her şey
Güne gülümserken papatyalar
Dualar gibi yükselir ümitlerim
Güneşle kol kola kırlarda koşarak
Siz peygamber çiçekleri toplarken
Ben çeşme başında uzanmak istiyorum
Huzur dolu içimde
Ben sonsuzluğu düşünüyorum
Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum
Durun kapanmayın pencerelerim
Güneşimi kapatmayın
Beton çok soğuk, üşüyorum.

Muhsin YAZICIOĞLU